Shloka 16
Śakra–Namuci-saṃvāda: Śoka-nivāraṇa and Daiva-vicāra
Indra and Namuci on grief, composure, and inevitability
अत्र सम्यग्वधो नाम त्यागशास्त्रमनुत्तमम् । शृणु यत् तव मोक्षाय भाष्यमाणं भविष्यति
atra samyagvadho nāma tyāgaśāstram anuttamam | śṛṇu yat tava mokṣāya bhāṣyamāṇaṃ bhaviṣyati ||
ဘိဿမက မိန့်တော်မူသည်—ဤနေရာ၌ “သမ္ယဂ္ဝဓ” ဟု ခေါ်သော အလွန်မြင့်မြတ်သည့် စွန့်လွှတ်ခြင်း၏ သာသနာကို ငါဖော်ပြမည်။ ၎င်းသည် မှန်ကန်သော သိမြင်မှုနှင့် လွှတ်ချခြင်းအားဖြင့် ဒုက္ခကို အပြည့်အဝ “သတ်ဖြတ်” ပျောက်ကင်းစေခြင်း ဖြစ်သည်။ အာရုံစိုက်၍ နားထောင်လော့—ငါပြောမည့်အရာသည် သင်၏ မောက္ခအတွက် ဖြစ်လိမ့်မည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma introduces ‘Samyagvadha’ as a supreme doctrine of tyāga (renunciation): the ‘killing’ is symbolic—ending the causes of sorrow and bondage through right understanding, detachment, and a liberation-oriented discipline.
In the Śānti Parva’s instruction section, Bhīṣma, as the authoritative teacher, signals a transition into a focused exposition on a mokṣa-oriented doctrine, urging the listener to attend carefully because the forthcoming teaching is meant to lead to liberation.