Shloka 15
अव्यक्त–व्यक्त–कारणकार्यविवेकः
Avyakta–Vyakta and Causality: Discrimination of Field and Knower
प्रणीतं कर्मणा मार्ग नीयमान: पुन: पुनः । प्राप्रोत्ययं कर्मफल प्रवृत्तं धर्ममाप्तवान्
bhīṣma uvāca | praṇītaṃ karmaṇā mārgaṃ nīyamānaḥ punaḥ punaḥ | prāpnoty ayaṃ karmaphalaṃ pravṛttaṃ dharmam āptavān |
ဘိဿမက မိန့်တော်မူသည်။ လောကရေးရာတွင် အလွန်အမင်း ပါဝင်မှုက ဦးစီးသော ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ် အလုပ်ကံကို အားကိုးသူသည် မိမိ၏ကံကြောင့်ပင် အလုပ်ကံ၏လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ထပ်ခါထပ်ခါ ဆွဲခေါ်ခံရသည်။ ထို့ကြောင့် သံသရာလည်ပတ်မှုအတွင်း လှည့်လည်ရင်း ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဒုက္ခဟူသော ကံ၏အကျိုးကို မကြာခဏ ရရှိလေသည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Attachment to pravṛtti-oriented action (merit–demerit producing deeds) keeps the being bound to samsāra: karma itself repeatedly drives one along the karmic path, yielding inevitable results as sukha and duḥkha.
In Śānti Parva’s instruction section, Bhīṣma continues advising on dharma and liberation-oriented reflection, explaining to the listener that worldly action governed by merit and demerit causes repeated wandering and repeated experience of karmic fruits.