Shloka 29
Adhyāya 2: Nārada’s Disclosure—Karṇa’s Training and the Brahmin’s Curse (Śānti-parva)
इत्युक्तो ब्राह्मणेनाथ कर्णो दैन्यादधोमुख: । राममभ्यगमद् भीतस्तदेव मनसा स्मरन्
ity ukto brāhmaṇenātha karṇo dainyād adhomukhaḥ | rāmam abhyagamād bhītas tadeva manasā smaran |
ဗြာဟ္မဏ၏ ထိုစကားကြောင့် ကာဏ္ဏသည် အလွန်ကြောက်ရွံ့သွား하였다။ စိတ်ဆင်းရဲမှုကြောင့် မျက်နှာကို ငုံ့ချလိုက်ပြီး၊ ထိုအကြောင်းကို စိတ်ထဲတွင် ထပ်တလဲလဲ စဉ်းစားကာ ကြောက်လန့်လျက် ရာမ (ပရသုရာမ) ထံသို့ ပြန်သွား하였다။
नारद उवाच
Educational Q&A
A moral admonition, once heard, can stir conscience and fear in a person aware of inner wrongdoing; ethical unease pushes one back toward the authority of the guru, but remembrance of the fault continues to trouble the mind.
After being spoken to by a brāhmaṇa, Karṇa becomes frightened and downcast; while mentally dwelling on the warning, he goes back to Rāma—i.e., Paraśurāma—his teacher.