Shloka 176
Adhyāya 199: Karma–Jñāna Causality and the Nirguṇa Brahman
Manu’s Instruction
ब्राह्मणो5पि जपन्नास्ते दिव्यं वर्षशतं तथा । भीष्मजी कहते हैं--राजन्! ऐसा कहकर भगवती सावित्री देवी अपने धामको चली गयीं और ब्राह्मण भी दिव्य सौ वर्षोतक पूर्ववत् जपमें संलग्न रहा
brāhmaṇo 'pi japann āste divyaṁ varṣaśataṁ tathā |
ဘီရှ္မက ပြောသည်—“အို မင်းကြီး၊ ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ဘုရားမ သာဝိတ္ရီသည် မိမိ၏ ဓာမသို့ ပြန်သွားလေ၏။ ဘြာဟ္မဏလည်း ယခင်ကဲ့သို့ပင် ထိုင်လျက် ဂျပ (japa) ကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ကာ ဒိဗ္ဗ (divya) နှစ်တစ်ရာတိုင်အောင် နေခဲ့၏။”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches steadfastness in spiritual discipline: japa and tapas bear fruit through sustained, unwavering practice over long periods, reflecting self-control and commitment to dharma.
Bhīṣma narrates that the brāhmaṇa continues his mantra-recitation without interruption, remaining absorbed in japa for a ‘divine’ span of one hundred years, emphasizing continuity after a significant divine encounter in the surrounding story.