Shloka 11
Adhyāya 199: Karma–Jñāna Causality and the Nirguṇa Brahman
Manu’s Instruction
सावित्रयुवाच कि प्रार्थयसि विप्रर्षे किं चेष्टं करवाणि ते । प्रत्रूहि जपतां श्रेष्ठ सर्व तत् ते भविष्यति
Sāvitrī uvāca: kiṁ prārthayasi viprarṣe kiṁ ceṣṭaṁ karavāṇi te | prabrūhi japatāṁ śreṣṭha sarvaṁ tat te bhaviṣyati ||
သာဝိတြီက မိန့်တော်မူသည်– «အို ဗြဟ္မရ္ရှိ၊ သင်သည် အဘယ်ကို တောင်းဆိုသနည်း။ သင်အလိုရှိသော အမှုကို ငါ မည်သို့ ဆောင်ရွက်ပေးရမည်နည်း။ မန္တရဇပ (japa) ကို အထူးကောင်းစွာ ပြုသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသောသူ၊ ပြောကြားလော့။ သင်အလိုရှိသမျှ အကုန်လုံး ပြည့်စုံလာမည်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that spiritual merit (japa, disciplined recitation) is honored, but the decisive ethical point is the responsible articulation of desire: when granted the power of fulfillment, one must choose and state wishes aligned with dharma.
Sāvitrī addresses a brahmarṣi and offers to fulfill his desire, asking him to state clearly what he seeks and what service she should perform; she assures him that his expressed wish will be accomplished.