Shloka 35
सत्य–अनृत, प्रकाश–तमस्, स्वर्ग–नरक विवेचनम्
Truth and Untruth as Light and Darkness; Svarga and Naraka as Ethical Consequences
ततः पुष्करत: सृष्ट: सर्वज्ञो मूर्तिमान् प्रभु: ब्रह्मा धर्ममय: पूर्व: प्रजापतिरनुत्तम:
tataḥ puṣkarataḥ sṛṣṭaḥ sarvajño mūrtimān prabhuḥ | brahmā dharmamayaḥ pūrvaḥ prajāpatir anuttamaḥ ||
ထို့နောက် ကြာပန်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်မှာ—အရာအားလုံးကို သိမြင်သော၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော၊ အာနုဘော်ကြီးမားသော အရှင်—ဗြဟ္မာ ဖြစ်၏။ သူသည် ဓမ္မသဘာဝရှိသော ပထမဆုံးနှင့် အထက်တန်းဆုံး ပရာဇာပတိ ဖြစ်သည်။ ဤအပိုဒ်သည် ဖန်ဆင်းခြင်း၏ အစပြုရာသည် တရားသမာဓိ၏ စည်းကမ်းတကျ အစီအစဉ်ပေါ်တွင် တည်ရှိကြောင်းကို ထင်ရှားစေပြီး၊ ဗြဟ္မာသည် ဓမ္မကို ထမ်းဆောင်သော မူလအထိန်းအကွပ်အဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာသည်ဟု ဆိုလိုသည်။
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
Creation is presented as arising from and being governed by dharma: Brahmā, the primordial progenitor, is described as dharmamaya—embodying righteous order—implying that ethical and cosmic order are foundational to the world’s origin and governance.
Bharadvāja describes the manifestation of Brahmā: from the lotus (puṣkara) emerges the omniscient, embodied Lord Brahmā, identified as the first and unsurpassed Prajāpati, establishing the beginning of progeny and ordered creation.