Shloka 27
Adhyāya 180: Jīva, Śarīra, and the Fire Analogy (भृगु–भरद्वाज संवादः)
अनियतफलभक्ष्यभोज्यपेयं विधिपरिणामविभक्तदेशकालम् | हृदयसुखमसेवितं कदर्य- ब्रीतमिदमाजगरं शुचिश्नचरामि
bhīṣma uvāca | aniyata-phalabhakṣya-bhojya-peyaṁ vidhi-pariṇāma-vibhakta-deśa-kālam | hṛdaya-sukham asevitaṁ kadarya-vrītam idaṁ ājagaraṁ śuciśn carāmi |
ဘိဿမက ပြောသည်။ “ဤ ‘မြွေပိုင်သဘော’ သစ္စာဝတ်သည် ငါ့နှလုံးကို သက်သာစေသည်။ ထိုဝတ်တွင် စားစရာ၊ အစာအဟာရ၊ သောက်စရာ၊ သီးနှံတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော စီမံချက် မရှိ။ မဖိတ်ခေါ်ဘဲ ရောက်လာသမျှသာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ဖြစ်သည်။ ကံ၏ အကျိုးရလဒ် ပေါက်ဖွားလာသလို နေရာနှင့် အချိန်တို့ကို ခွဲဝေသတ်မှတ်ထားသည်။ အာရုံခံအရာများကို လောဘကြီးသော နိမ့်ကျသူတို့ မကျင့်ကြ; ငါသည် သန့်ရှင်းစိတ်ဖြင့် ဤဝတ်ကို ကျင့်၏။”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Cultivate contentment and non-greed by accepting whatever comes without scheming for specific pleasures; live with purity and restraint, recognizing that circumstances of place and time unfold according to the maturation of destiny (karma).
Bhishma explains and praises the ājagara-vrata—an ascetic discipline likened to a python that remains still and lives on what arrives—stating that it is not followed by sense-driven people, while he himself observes it with inner purity.