Mahabharata — Shanti Parva, Shloka 22
Adhyāya 180: Jīva, Śarīra, and the Fire Analogy (भृगु–भरद्वाज संवादः)
शये कदाचित् पर्यड्के भूमावषि पुन: शये । प्रासादे चापि मे शय्या कदाचिदुपपद्यते
śaye kadācit paryaṅke bhūmāv api punaḥ śaye | prāsāde cāpi me śayyā kadācid upapadyate ||
ဘီရှ္မက ဆိုသည်— «တခါတရံ ငါသည် အိပ်ရာပေါ်တွင် အိပ်သည်။ တခါတရံတော့ မြေပြင်ပေါ်တွင်ပင် လဲလျောင်းသည်။ တခါတရံမှာတော့ နန်းတော်အတွင်း ခင်းထားသော အိပ်ရာတောင် ငါ့အတွက် ရရှိလာတတ်သည်။»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
One should remain content and steady regardless of external circumstances—sleeping on a fine bed, on the ground, or in a palace—without pride in comfort or distress in hardship.
Bhīṣma, instructing on right conduct in the Śānti Parva, illustrates a life of non-dependence on material arrangements by describing how his sleeping place varies from couch to ground to palace bed.