Shloka 9
प्रजाविसर्ग-तत्त्वनिर्णयः | Cosmogony of Elemental Emergence
Bharadvāja–Bhṛgu Dialogue
पुत्र बवाच मृत्युनाभ्याहतो लोको जरया परिवारित: । अहोरात्रा: पतन्त्येते ननु कस्मान्न बुध्यसे
putra uvāca mṛtyunābhyāhato loko jarayā parivāritaḥ | ahorātrāḥ patanty ete nanu kasmān na budhyase ||
သားက ပြောသည်– «အဖေ၊ ကြည့်ပါ—ဤလောကတစ်ခုလုံးသည် သေမင်းကြောင့် ထိုးနှက်ခံနေရသည်။ အိုမင်းခြင်းက လေးဘက်လုံးမှ ဝိုင်းရံထားသည်။ ထို့ပြင် ဤနေ့နှင့်ညများသည် ဆက်တိုက် ကျဆင်းသွားလျက် သက်ရှိတို့၏ အသက်တာကာလကို တဖြည်းဖြည်း လုယူသယ်ဆောင်နေသည်။ အဖေက ဒီအမှန်တရားကို ဘာကြောင့် မနိုးကြားသေးတာလဲ»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Awaken to impermanence: death and old age are inevitable, and time (days and nights) continuously diminishes life; therefore one should not live in heedlessness but turn toward right conduct and inner clarity.
In a didactic exchange within Śānti Parva, a son admonishes his father, pointing to the visible facts of mortality—death, aging, and the relentless passage of time—to shake him out of complacency and prompt serious reflection on life’s purpose.