Shloka 5
प्रजाविसर्ग-तत्त्वनिर्णयः | Cosmogony of Elemental Emergence
Bharadvāja–Bhṛgu Dialogue
पुत्र बवाच धीर: किंस्वित् तात कुर्यात् प्रजानन् क्षिप्रं ह्मायुर्श्श्यते मानवानाम् । पितस्तदाचक्ष्व यथार्थयोगं ममानुपूर्व्या येन धर्म चरेयम्
putra uvāca dhīraḥ: kiṃsvit tāta kuryāt prajānann kṣipraṃ hy āyuḥ kṣīyate mānavānām | pitas tad ācakṣva yathārtha-yogaṃ mamānupūrvyā yena dharmaṃ careyam ||
သားက ပြောသည်– «အဖေ၊ လူတို့၏ အသက်တာကာလသည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ခမ်းနေသည်ကို သိရှိပြီးနောက် တည်ငြိမ်၍ သဘောပေါက်မြင်နိုင်သောသူသည် ဘာကို လုပ်သင့်သနည်း။ အဖေချစ်ရပါသော၊ ငါသည် ဓမ္မကို လိုက်နာကျင့်သုံးနိုင်ရန် အမှန်တကယ် သင့်လျော်သော နည်းလမ်းကို အစဉ်လိုက် အဆင့်ဆင့် ပြောပြပါ»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Awareness of life’s brevity should lead a wise person to seek a true, practical discipline for living dharmically; the verse frames dharma as something to be learned methodically and practiced deliberately.
A son respectfully questions his father, asking for step-by-step instruction on the correct means to practice dharma, motivated by the realization that human lifespan passes quickly.