Shloka 36
अव्यक्त-मानस-सृष्टिवादः
Doctrine of Creation from the Unmanifest ‘Mānasa’
अथ ये बुद्धिमप्राप्ता व्यतिक्रान्ताश्व मूढताम् । तेडतिवेलं प्रहृष्पन्ति संतापमुपयान्ति च
atha ye buddhim aprāptā vyatikrāntāś ca mūḍhatām | te 'tivelaṃ praharṣyanti santāpam upayānti ca ||
သို့သော် မိုက်မဲမှုကိုတော့ ကျော်လွန်ပြီးသားဖြစ်သော်လည်း အမှန်တကယ်သော ဉာဏ်ပညာကို မရသေးသူတို့သည် ပျော်ရွှင်စရာ အခြေအနေများ ပေါ်လာလျှင် အလွန်အကျွံ ဝမ်းမြောက်တတ်ကြပြီး၊ နာကျင်စရာ အခြေအနေများ ကြုံလာလျှင် ပြင်းထန်သော စိတ်ဆင်းရဲမှုထဲသို့ ကျရောက်တတ်ကြသည်။
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Mere escape from gross foolishness is not enough; without mature buddhi (steady discernment), a person remains emotionally unstable—overjoyed in pleasure and overwhelmed in pain. The ethical ideal implied is equanimity grounded in true understanding.
A brāhmaṇa speaker continues an instruction on inner discipline, describing a middle type of person: no longer utterly deluded, yet not truly wise, and therefore still tossed about by changing circumstances.