Shloka 27
Ajagara-vrata (The ‘Python’ Discipline): Prahrāda Questions a Wandering Sage
ततः प्रदुद्रुवु: सर्वे विप्रसंघा: समनन््ततः । गौतमो<पि सुवर्णस्य भारमादाय सत्वर:
tataḥ pradudruvuḥ sarve viprasaṅghāḥ samanantataḥ | gautamo ’pi suvarṇasya bhāram ādāya satvaraḥ ||
ဘိဿမက မိန့်တော်မူသည်– ထိုအခါ ဗြာဟ္မဏအုပ်စုတို့သည် အရပ်မျက်နှာစုံသို့ ပြေးလွှားထွက်ပြေးကြ၏။ ဂေါတမလည်း ရွှေ၏ အလွန်လေးသော အထုပ်ကို အမြန်ယူဆောင်ကာ အလေးပင်ပန်းစွာ သယ်ရင်း အလျင်အမြန် သွား၍ ညောင်ပင်အနီးသို့ ရောက်လာ၏။ ထိုနေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် မောပန်းလွန်းသဖြင့် ထိုင်ချလိုက်ရပြီး ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်းတို့ကြောင့် အားကုန်နေ၏။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how attachment to wealth and the pressure of fear can overwhelm discernment: even those expected to embody restraint may act impulsively, and the very burden of greed becomes a cause of suffering (fatigue, hunger, distress).
After a triggering event (implied by 'thereupon'), the brāhmaṇas scatter and flee in all directions. Gautama also rushes off carrying a heavy load of gold, hurrying toward a banyan tree; upon reaching it he sits down, exhausted and hungry.