Shloka 14
Ākiṃcanya–Tyāga Upadeśa
The Instruction on Non-ownership and Renunciation
दिव्यपुष्पान्वितं श्रीमत् पितामहसभोपमम् | त॑ दृष्टवा गौतम: प्रीतो मन:कान््तमनुत्तमम्
divyapuṣpānvitam śrīmat pitāmahasabhopamam | taṁ dṛṣṭvā gautamaḥ prīto manaḥkāntam anuttamam ||
ဘိဿမက ပြောသည်– ကောင်းကင်ပန်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၍ တောက်ပခမ်းနားသော ထိုသစ်ပင်သည် ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ၏ အစည်းအဝေးခန်းမကဲ့သို့ ဂုဏ်ရောင်ထွန်းလင်းနေသည်။ ထိုအလွန်အမင်းကောင်းမြတ်၍ နှလုံးသားကို ချမ်းမြေ့စေသော ဗညန်သစ်ပင်ကို မြင်သောအခါ ဂေါတမသည် အလွန်ပျော်ရွှင်ဝမ်းမြောက်သွားသည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how contact with the sacred—here symbolized by a divinely blossoming, splendid tree likened to Brahmā’s assembly—naturally uplifts the mind, producing joy and reverence, which support dharmic disposition and inner refinement.
Bhīṣma describes Gautama encountering a wondrous, radiant tree adorned with celestial flowers. Its grandeur is compared to the hall of the Grandsire (Brahmā). On seeing it, Gautama becomes deeply pleased.