Shloka 17
असंतोषादिदोष-निरूपणम्
On the Faults of Discontent and the Discipline of Detachment
आमिषं बन्धनं लोके कर्मेहोक्तं तथामिषम् | ताभ्यां विमुक्तः पापाभ्यां पदमाप्नोति तत् परम्
Yudhiṣṭhira uvāca |
āmiṣaṃ bandhanaṃ loke karmehōktaṃ tathāmiṣam |
tābhyāṃ vimuktaḥ pāpābhyāṃ padam āpnoti tat param ||
ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်— “ဤလောက၌ ‘ငါ့ဟာ’ ဟူသော မမတနှင့် အာသက်တပ်မက်မှုမှ ပေါ်လာသော ချည်နှောင်မှုကို ‘အာမိသ’ (āmiṣa) ဟု ခေါ်ကြသည်။ အကျိုးရလဒ်ကို လိုလား၍ ပြုသော ကမ္မလည်း ‘အာမိသ’ ဟု ခေါ်၏။ ဤအာမိသသဘောရှိသော အပြစ်နှစ်ပါးမှ လွတ်မြောက်သူသာ အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေကို ရောက်နိုင်သည်။”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Two powerful lures bind a person: (1) possessiveness/attachment (mamatā and āsakti) and (2) desire-motivated action (sakāma karma). Freedom from both is presented as the ethical and spiritual condition for attaining the supreme goal.
Within the Śānti Parva’s instruction on dharma and right conduct, Yudhiṣṭhira articulates a reflective teaching: he identifies common worldly enticements as ‘āmiṣa’—a bait that traps—and states that transcending these leads to the highest state.