Shloka 11
असंतोषादिदोष-निरूपणम्
On the Faults of Discontent and the Discipline of Detachment
पत्राहारैरश्मकुट्टैदन्तोलूखलिकैस्तथा । अब्भक्षेवायुभक्षैश्न तैरयं नरको जित:
patrāhārair aśmakuṭṭair dantolūkhalikais tathā | abbhakṣair vāyubhakṣaiś ca tair ayaṃ narako jitaḥ ||
ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်– ရွက်ကိုသာစား၍ နေထိုင်သူတို့၊ ကျောက်ပေါ်တွင် ကြိတ်ထားသော အစာဖြင့်သာ အသက်မွေးသူတို့၊ စက်ကြိတ်သော်လည်းကောင်း အိုခလီထောင်းသော်လည်းကောင်း မမှီခိုဘဲ သွားဖြင့်သာ ကိုက်ဝါးစားသူတို့၊ ထို့ပြင် ရေကိုသာ သောက်၍ နေထိုင်သူတို့—အထိမက လေကိုသာ အာဟာရပြု၍ နေထိုင်သူတို့—ထိုကဲ့သို့သော တပသီတို့ကပင် ဤ “နရက” ကို အနိုင်ယူကြ၏။
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Rigorous self-restraint (tapas) is portrayed as a force that overcomes ‘naraka’—whether understood as literal hell or as the hellish consequences of sin and uncontrolled desire—emphasizing ethical purification through disciplined living.
In the Śānti Parva’s dharma-discourse setting, Yudhiṣṭhira cites extreme ascetic practices (leaf-diet, stone-ground fare, chewing without processed food, living on water or air) to illustrate how powerful austerity is considered in conquering suffering and moral downfall.