Mahabharata — Shanti Parva, Shloka 5
Śānti-parva 168: Śoka-nivṛtti-buddhi (The Cognition that Reduces Grief) and Piṅgalā’s Nairāśya
विदुर उवाच बाहुश्रुत्यं तपस्त्याग: श्रद्धा यज्ञक्रिया क्षमा । भावशुद्धिर्दया सत्यं संयमश्चात्मसम्पद:
vidura uvāca bāhuśrutyaṁ tapas tyāgaḥ śraddhā yajñakriyā kṣamā | bhāvaśuddhir dayā satyaṁ saṁyamaś cātmasampadaḥ ||
ဗိဒုရက မိန့်ကြားသည်—“အို မင်းကြီး၊ သာသနာကျမ်းများကို ကျယ်ပြန့်စွာ လေ့လာသင်ယူခြင်း၊ တပဿ (အာစတေရီတီ)၊ စွန့်လွှတ်ခြင်း၊ ယုံကြည်သဒ္ဓါ၊ ယဇ္ဈကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်ခြင်း၊ သည်းခံခွင့်လွှတ်ခြင်း၊ စိတ်အတွင်းသဘောထား၏ သန့်ရှင်းမှု၊ ကရုဏာ၊ သစ္စာတရား၊ နှင့် ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်ခြင်း—ဤအရာတို့သည် အတ္တ၏ အမှန်တကယ်သော ဥစ္စာပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်”။
विदुर उवाच
Educational Q&A
Vidura defines 'ātma-sampad'—the inner wealth of a person—as a set of virtues: learning grounded in scripture, disciplined austerity, renunciation, faith, dutiful sacred action, forgiveness, purity of intention, compassion, truthfulness, and self-restraint. The emphasis is that real prosperity is moral and spiritual, not external.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma, Vidura addresses the king and enumerates the qualities that constitute a noble inner character. The verse functions as a concise ethical catalogue within a larger discourse on righteous conduct and peace after conflict.