Shloka 38
Śānti-parva 168: Śoka-nivṛtti-buddhi (The Cognition that Reduces Grief) and Piṅgalā’s Nairāśya
सुचारुवेषाभिरलंकृताभि- मंदोत्कटाभि: प्रियदर्शनाभि: । रमस्व योषाभिरुपेत्य काम॑ कामो हि राजन् परमो भवेन्न:
sucāruveṣābhir alaṅkṛtābhir mandotkaṭābhiḥ priyadarśanābhiḥ | ramasva yoṣābhir upetya kāmaṃ kāmo hi rājan paramo bhaven naḥ ||
ထို့ကြောင့် မဟာရာဇာ၊ ကာမကို အားကိုး၍ လှပသော ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ကာ အလှဆင်အဆင်တန်ဆာများဖြင့် တင့်တယ်လှပပြီး မြင်ရသူ၏ စိတ်ကို ဆွဲဆောင်သည့်၊ ယုဝတီအာရုံ၏ မူးယစ်သွေးကြွမှုရှိသော မိန်းမများထံ ချဉ်းကပ်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ ကစားလှုပ်ရှားလော့။ အကြောင်းမူကား မဟာရာဇာ၊ ဤလောက၌ ကာမကိုပင် အမြင့်ဆုံးဟု ယူဆသင့်သည်။
भीमयेन उवाच
Educational Q&A
The verse voices a kāma-centered viewpoint: it urges the king to treat sensual enjoyment as the highest aim. In the broader ethical landscape of the Śānti Parva, such a stance is typically presented as a position to be weighed against (and often subordinated to) dharma and self-restraint.
Bhīma addresses a king and offers counsel that emphasizes pleasure: he recommends enjoying the company of attractive, ornamented young women and explicitly claims that kāma should be considered supreme for ‘us’.