Shloka 7
नृशंस-लक्षणनिर्णयः | Determining the Marks of Cruel Conduct
Nṛśaṃsa
भीष्य उवाच एतच्छुत्वा वचो वायो: शाल्मलिब्रीडितस्तदा । अतप्यत वच: स्मृत्वा नारदो यत् तदाब्रवीत्
bhīṣma uvāca | etac chrutvā vaco vāyoḥ śālmalī brīḍitas tadā | atapyata vacaḥ smṛtvā nārado yat tadābravīt ||
ဘိဿမက ပြောသည်– «အို မင်းကြီး၊ ဝါယု၏ စကားကို ကြားသော် ထိုအခါ ရှာလ္မလီပင်သည် အရှက်တရားကြီးစွာဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရ၏။ ယခင်က နာရဒ မုနိ ပြောခဲ့သမျှကို သတိရလာသောအခါ နောင်တမီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းကာ အလွန်အမင်း ပြန်လည်နောင်တရ၏»။
भीष्य उवाच
Educational Q&A
Pride is corrected by truthful counsel; when one recognizes the weight of wise instruction (here, Nārada’s earlier words) and the rebuke of a higher principle (Vāyu), shame can become a doorway to repentance and ethical self-correction.
Bhīṣma narrates that after Vāyu speaks, the śālmalī tree feels ashamed; recalling Nārada’s prior admonition, it becomes inwardly tormented—signaling a moral turning point prompted by remembered guidance.