Shloka 3
नृशंस-लक्षणनिर्णयः | Determining the Marks of Cruel Conduct
Nṛśaṃsa
ततः क्रुद्ध: श्वसन वायु: पातयन् वै महाद्रुमान् । आजगामाथ तं॑ देशमास्ते यत्र स शाल्मलि:
tataḥ kruddhaḥ śvasan vāyuḥ pātayan vai mahādrumān | ājagāmātha taṃ deśam āste yatra sa śālmalī ||
ထို့နောက် လေဒေဝတား ဝါယုသည် ဒေါသထွက်၍ ဟိန်းဟောက်ကာ လမ်းတလျှောက် သစ်ပင်ကြီးများကို လဲကျစေသွားရင်း ထိုဒေသသို့ ရောက်လာသည်—အဲဒီမှာပင် ရှာလ္မလီ (ပိုးကပ်ပင်) သစ်ပင်က ရပ်နေ၏။ ဤအဖြစ်အပျက်သည် ထိန်းမနိုင်သော ဒေါသသည် အင်အားကြီးမားသော်လည်း ရည်ရွယ်ရာကို မရောက်မီ အလုံးစုံကို မရွေးမချယ် ဖျက်ဆီးသွားတတ်ကြောင်းကို ထင်ဟပ်စေသည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse illustrates the ethical danger of krodha (anger): when a powerful force becomes uncontrolled, it causes collateral harm. Implicitly it commends restraint and discernment, aligning with Śānti Parva’s broader emphasis on self-mastery as a foundation of dharma.
Bhīṣma describes Vāyu, furious and roaring, advancing toward the spot where a śālmalī tree stands, toppling large trees along the way—an image of irresistible momentum and destructive anger moving toward its target.