Shloka 93
शल्मलि–पवनसंवादः
The Dialogue of Śalmali and Pavana
ददाह पावक: क्रुद्धो युगान्ताग्निसमप्रभ: । नाना प्रकारके वन्य पशुओंसे भरे हुए उस निर्जन वनमें वह इधर-उधर भटकने लगा। इतनेही में प्रचण्ड पवनके वेगसे वृक्षोंमें परस्पर रगड़ होनेके कारण उस वनमें बड़ी भारी आग लग गयी। आग की बड़ी-बड़ी लपटें ऊपरको उठने लगीं। प्रलयकालकी संवर्तक अग्निके समान प्रज्वलित एवं कुपित हुए अग्निदेव लता
dadāha pāvakaḥ kruddho yugāntāgnisamaprabhaḥ |
ဘီရှ္မက ပြောသည်– ဒေါသထွက်သော မီးနတ်သည် ကမ္ဘာအဆုံးသတ် မီးလောင်ကျွမ်းမှုကဲ့သို့ တောက်လောင်၍ ထိုတောကို စတင်လောင်ကျွမ်းစေ၏။ ပြင်းထန်သော လေတိုက်ခတ်မှုကြောင့် သစ်ပင်များ အချင်းချင်း ပွတ်တိုက်ကာ မီးကြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ မီးလျှံကြီးများ အပေါ်သို့ ထိုးတက်လေ၏။ ထိုအခါ ဒေါသပြင်း၍ တောက်လောင်နေသော အဂ္နိသည် လျားပင်၊ ကိုင်းခက်၊ သစ်ပင်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သော တောကို—ပျက်ကွက်ကာလ၏ ဖျက်ဆီးမီးကဲ့သို့—လောင်ကျွမ်းစေ၏။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse uses the image of end-of-age fire to show how anger and unleashed destructive forces rapidly expand and devastate entire environments; restraint and foresight are implied ethical necessities.
A fierce forest fire breaks out—fanned by strong winds and ignited by friction among trees—and Agni, described as wrathful and blazing like pralaya-fire, burns the forest’s vegetation.