Shloka 17
शल्मलि–पवनसंवादः
The Dialogue of Śalmali and Pavana
यश्चेदं शृणुयान्नित्यं यश्चेद॑ं परिकीर्तयेत् । नाशुभ॑ विद्यते तस्य मनसापि प्रमादत:
yaś cedaṃ śṛṇuyān nityaṃ yaś cedaṃ parikīrtayet | nāśubhaṃ vidyate tasya manasāpi pramādataḥ ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– “ဤအကြောင်းကို နေ့စဉ် နားထောင်သူ၊ ထို့အပြင် ရွတ်ဆို၍ ကြေညာသူတို့အတွက် မကောင်းသောအရာသည် မပေါ်ပေါက်လာ—စိတ်ထဲ၌ပင်—မသတိမပြုခြင်းကြောင့် မဖြစ်ပေါ်နိုင်။ ဤသင်ခန်းစာသည် နေ့စဉ် နားထောင်ခြင်းနှင့် ရွတ်ဆိုခြင်း၏ သန့်စင်ကာကွယ်သော အာနိသင်ကို အတည်ပြုသည်။ ဓမ္မကို သယ်ဆောင်သော စကားကို စည်းကမ်းတကျ အာရုံစိုက်ခြင်းက စိတ်ကျင့်ဝတ်ကျဆင်းမှုနှင့် ထို၏ အန္တရာယ်ရှိသော အကျိုးဆက်များမှ ကာကွယ်ပေးသည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Regular listening to and reciting dharma-instructive discourse is itself a discipline that prevents inauspicious tendencies and outcomes; it protects even the mind from lapses born of negligence (pramāda).
Bhīṣma, in his extended instruction during the Śānti Parva, concludes or emphasizes a teaching by stating the fruit (phalaśruti): those who daily hear or recite this passage gain protection from aśubha, even at the level of mental error.