Shloka 83
अबुद्धिपूर्वकपापविमोचनप्रश्नः — Janamejaya’s Unintended Transgression and the Indrota Rebuke
शरणागतं च यो हन्यात् तुल्यं तेषां च पातकम् | “जो कोई पुरुष ब्राह्मणकी, लोकमाता गायकी तथा शरणागतकी हत्या करता है, उन तीनोंको समानरूपसे पातक लगता है
śaraṇāgataṃ ca yo hanyāt tulyaṃ teṣāṃ ca pātakam |
ဘိဿမက ဆိုသည်– «ခိုလှုံရန် လာရောက်အပ်နှံသူကို သတ်မိလျှင်၊ ဓမ္မက အထူးကာကွယ်ထားသောသူများ—ဥပမာ ဗြာဟ္မဏနှင့် လောကမိခင်ဟု ခေါ်သော နွား—တို့ကို သတ်မိသကဲ့သို့ပင် အပြစ်ကြီးတူညီစွာ ကျရောက်သည်။ ဤသင်ခန်းစာသည် အကာအကွယ်တောင်းခံ၍ လက်အပ်လာသော အားနည်းသူကို ထိခိုက်စေခြင်းသည် အလွန်အမင်းသော ကျင့်ဝတ်ဖောက်ပြန်မှုဖြစ်ကြောင်းကို သတိပေးသည်၊ အကြောင်းမှာ ခိုလှုံခြင်းသည် မဖောက်ဖျက်နိုင်သော ကာကွယ်ရေးအနှောင်အဖွဲ့ကို ဖန်တီးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
To harm or kill a person who has sought refuge is a major adharma; it is treated as a grave sin on par with the most condemned killings (such as of a brāhmaṇa and the cow). Refuge imposes a strict duty of protection.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma after the war. Here he emphasizes the sanctity of śaraṇāgati: once someone surrenders, they must not be harmed, and violating this protection brings severe moral consequence.