Shloka 8
कपोती-विलापः स्वर्गसंयोगश्च
The Dove’s Lament and Celestial Reunion
तस्मै शुश्रूषमाणाय भार्गवोडकथयत् कथाम् । इमां यथा कपोतेन सिद्धि: प्राप्ता नराधिप
tasmai śuśrūṣamāṇāya bhārgavo ’kathayat kathām | imāṁ yathā kapotena siddhiḥ prāptā narādhipa ||
သူသည် နားထောင်လိုစိတ်ပြင်းပြ၍ ဝတ်ပြုကူညီလိုသောစိတ်ရှိသည်ကို မြင်သဖြင့် ဘာရ္ဂဝ (ပရရှုရာမ) သည် ဤပုံပြင်ကို သူ့အား ပြောကြား하였다၊ အို မင်းကြီး—ခိုတစ်ကောင်သည် မိမိအကျင့်အကြံဖြင့် စိဒ္ဓိနှင့် ဝိညာဉ်ရေးပြည့်စုံမှုကို မည်သို့ ရရှိခဲ့သနည်းဟူသော ပုံပြင်ဖြစ်၍၊ ဓမ္မနှင့် ကိုယ်ကျိုးမရှာသော သီလဂုဏ်ကို ထင်ဟပ်စေသော ဥပမာတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames a moral exemplum: sincere attentiveness and service (śuśrūṣā) make one fit to receive instruction, and the ensuing story of the dove is presented as a model of dharmic conduct leading to siddhi—true success understood as ethical and spiritual attainment.
Bhīṣma says that Bhārgava (Paraśurāma), seeing his listener eager to hear, begins narrating a specific tale—how a dove achieved siddhi—addressing the king as the audience for this instructive story.