Shloka 11
Kāpavya-carita (कापव्यचरित) — Reforming Dasyus through Regulated Rāja-Dharma
बहवो ग्रामवास्तव्या रोषाद् ब्रूयु: परस्परम् । न तेषां वचनाद् राजा सत्कुर्याद् घातयीत वा
bahavo grāmavāstavya roṣād brūyuḥ parasparam | na teṣāṁ vacanād rājā satkuryād ghātayīta vā ||
ဘိဿမက မိန့်ကြားသည်– «ရွာသူရွာသားများ အများအပြားသည် ဒေါသကြောင့် အချင်းချင်းကို ဆန့်ကျင်ပြောဆိုကာ တချို့ကို ချီးမွမ်း၍ တချို့ကို အပြစ်တင်ကာ မင်းရှေ့တွင် တင်ပြလာသော် မင်းသည် သူတို့၏ စကားတစ်ခုတည်းကိုသာ အားထား၍ မည်သူ့ကိုမျှ အပြစ်ဒဏ်မချသင့်၊ မည်သူ့ကိုမျှ ဂုဏ်ထူးမပေးသင့်။ လူထုအငြင်းပွားမှုနှင့် အဖွဲ့လိုက်ဘက်လိုက် သတင်းတင်ပြချက်တို့ကို တရားစီရင်ရာ အခြေခံမလုပ်ဘဲ စိစစ်မေးမြန်း၍ သေချာစွာ စုံစမ်းပြီးမှ ဆုံးဖြတ်သင့်သည်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A ruler must not base punishment or honor solely on angry, partisan reports. Justice requires restraint and verification; public quarrels and mutual accusations are unreliable grounds for royal action.
In the Shanti Parva’s instruction on rāja-dharma, Bhishma advises the king (Yudhiṣṭhira contextually) that when villagers come in anger accusing and praising each other, the king should neither punish nor reward merely on their testimony.