Shloka 7
Adhyāya 118: Saciva-parīkṣā
Testing and Appointment of Ministers/Servants
अथाजगाम तं देशं केसरी केसरारुण: । गिरिकन्दरजो भीम: सिंहो नागकुलान्तक:
athājagāma taṃ deśaṃ kesarī kesarāruṇaḥ | girikandarajo bhīmaḥ siṃho nāgakulāntakaḥ ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– ထို့နောက် ထိုဒေသသို့ ခြင်္သေ့တစ်ကောင် ရောက်လာ하였다။ မျက်နှာဖုံးမွှေးကြောင့် အနီညိုရောင်တောက်၍၊ တောင်ဂူတွင် မွေးဖွားသော ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ခြင်္သေ့သည် ဆင်မျိုးရိုးတို့ကို ဖျက်ဆီးမည့် ကံကြမ္မာကဲ့သို့ ဖြစ်하였다။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse evokes a moral contrast between mere power and righteous restraint: a fearsome predator can become ‘death’ for entire groups when strength operates without dharmic governance. In the broader Śānti-parvan context, such imagery supports reflection on how rulers and the strong must curb destructive impulses and protect communities.
A tawny-maned lion arrives in a certain region. It is described as cave-born, terrifying, and a destroyer of elephant clans—setting a vivid scene of impending devastation and establishing the lion as a formidable, ominous force within the story.