Shloka 11
Adhyāya 115: On Restraint Under Verbal Provocation in the Assembly (सभायां आक्रोश-सहिष्णुता)
यस्यावाच्यं न लोके5स्ति नाकार्य चापि किंचन । वाचं तेन न संदध्याच्छुचि: संश्लिष्टकर्मणा
yasya avācyaṃ na loke 'sti na akāryaṃ cāpi kiṃcana | vācaṃ tena na sandadhyāc chuciḥ saṃśliṣṭa-karmāṇā ||
ဘီရှ္မက မိန့်တော်မူသည်– «ဤလောက၌ ‘မပြောသင့်သော’ အရာမရှိ၊ ‘မလုပ်သင့်သော’ အရာလည်း မရှိဟု ထင်ကာ အရာရာကို မရှက်မကြောက် ပြောဆိုပြုလုပ်တတ်သူနှင့်တော့၊ သီလသမာဓိဖြင့် သန့်စင်မြင့်မြတ်လာသော သန့်ရှင်းသူသည် စကားတောင် မစတင်သင့်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A person who recognizes no limits on what may be said or done is ethically dangerous; the virtuous should avoid even verbal association with such a person, protecting their own purity and moral clarity.
In Shanti Parva’s instruction on dharma and conduct, Bhishma advises standards for association: the righteous should distance themselves from shameless individuals whose speech and actions have no restraint.