Shloka 7
शकुनि (हिरण्मय-पक्षी) उपदेशः — Vighasāśin and the Difficulty of Gārhasthya
शकुनिरुवाच नाहूं युष्मान् प्रशंसामि पंकदिग्धान् रजस्वलान् । उच्छिष्ट भोजिनो मन्दानन्ये वै विधघसाशिन:
śakunir uvāca nāhaṃ yuṣmān praśaṃsāmi paṅka-digdhān rajasvalān | ucchiṣṭa-bhojino mandān anye vai vidhaghasāśinaḥ ||
ရှကುನိက ပြောသည်– «ငါသည် သင်တို့ကို မချီးမွမ်း။ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရွံ့လိမ်းကပ်၍ မသန့်ရှင်းမှုကပ်နေသူ၊ ကျန်ရစ်သောအစာကို စားသူ၊ ဉာဏ်မထက်သူတို့—အမှန်တကယ် သင်တို့သည် အစအနများကို မျိုစားကာ အသက်မွေးသူ အခြားသူတို့နှင့် မခြားနား»။
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse uses the language of ritual and moral impurity (mud-smeared, eating leftovers) to convey ethical condemnation: conduct that is base, shameless, and dependent on ‘remnants’ is portrayed as unworthy of praise or honor.
Śakuni delivers a scornful rebuke, attempting to shame the addressed group by depicting them as impure and degraded, thereby undermining their dignity and social-moral standing.