Shloka 17
शकुनि (हिरण्मय-पक्षी) उपदेशः — Vighasāśin and the Difficulty of Gārhasthya
देववंशान् पितृवंशान् ब्रह्मवंशांश्व शाश्वतान् | संत्यज्य मूढा वर्तन्ते ततो यान्त्यश्रुतीपथम्
devavaṁśān pitṛvaṁśān brahmavaṁśāṁś ca śāśvatān | saṁtyajya mūḍhā vartante tato yānty aśrutīpatham ||
အာర్జုနက ပြောသည်– «ထာဝရလမ်းကြောင်း သုံးပါးရှိသည်– ဒေဝဝంశတို့ကို ဂုဏ်ပြုခြင်း၊ ပိတೃဝంశ (ဘိုးဘွား) တို့ကို ဂုဏ်ပြုခြင်း၊ နှင့် ဝေဒသင်ယူမှု၊ သာသနာစာပေသင်ကြားမှုတို့ဖြင့် ဗြဟ္မ/ရိရှိဝంశကို ထောက်ပံ့ခြင်း။ မောဟဖြင့် ဤသုံးပါးကို စွန့်ပစ်ကာ အခြားလမ်းကို လိုက်သူတို့သည် ဝေဒအာဏာအပြင်ဘက်ရှိ လမ်းသို့ ကျရောက်ကြသည်။»
अजुन उवाच
Educational Q&A
Dharma is upheld by sustaining three perennial obligations: reverence to the gods (deva-yajña), reverence to the ancestors (pitṛ-yajña), and preservation of the Vedic-ṛṣi tradition through study and transmission (brahma-yajña). Abandoning these leads to conduct that is outside Śruti, i.e., lacking Vedic sanction.
Arjuna articulates a normative standard of right conduct: he identifies the traditional triad of duties that maintain cosmic, familial, and intellectual-spiritual continuity, and warns that rejecting them results in a non-Śruti (non-Vedic) path.