Shloka 14
शकुनि (हिरण्मय-पक्षी) उपदेशः — Vighasāśin and the Difficulty of Gārhasthya
आम्नायदृढवादीनि तथा सिद्धिरिहेष्यते । मासार्धभासा ऋतव आदित्यशशितारकम्
āmnāya-dṛḍha-vādīni tathā siddhir iha eṣyate | māsārdha-bhāsā ṛtava āditya-śaśi-tārakam ||
အာర్జုနက ပြောသည်– «သန့်ရှင်းသော အစဉ်အလာ (āmnāya) ဖြင့် ခိုင်မာစွာ တည်ထောင်ထားသော အကျင့်အလုပ်တို့သည် ဤလောက၌ လိုလားသည့် အောင်မြင်မှုကို ရရှိစေသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ယဇ်ပူဇော်မှု၏ စနစ်သည် အချိန်ခွဲခြားမှု—လ၊ လဝက်၊ ရာသီ—နှင့် နေ၊ လ၊ ကြယ်တို့၏ လှုပ်ရှားမှုတို့ဖြင့် သတ်မှတ်ထားသည်။ ဗြာဟ္မဏတို့အတွက် ဝေဒကမ္မများကို ကောင်းကင်သို့ ဦးတည်သော အလွန်ကောင်းမြတ်သည့် လမ်းဟု ချီးမွမ်းကြပြီး၊ ရှင်ရသီတို့ကလည်း အခမ်းအနားဆိုင်ရာ လုပ်ရပ်အားလုံးသည် ဝေဒမန္တရတို့ကြောင့်သာ ပြည့်စုံ၍ အကျိုးသက်ရောက်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဝေဒသည် ဤတာဝန်များကို သေချာစွာ ထားရှိသဖြင့် ထိုအတိုင်း မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်လျှင် ဤဘဝ၌ပင် လိုရာရလဒ်ကို ရရှိစေသည်။ ထို့ကြောင့် သတ္တဝါအများစုသည် မိမိတတ်နိုင်သမျှ အချိန်အပိုင်းအခြားတို့ဖြင့် စည်းမျဉ်းထားသော ယဇ်များကို ပြီးစီးစေရန် ကြိုးပမ်းကြသည်။ ထိုသို့ ယဇ်ကို ဆောင်ရွက်ခြင်းကို ‘ကမ္မ’ ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ထိုကမ္မများကို ဆောင်ရွက်ရာ ဂೃಹಸ್ಥအာရှရမသည် အောင်မြင်မှု၏ ကုသိုလ်မြေဖြစ်ကာ အာရှရမတို့အနက် အကြီးမြတ်ဆုံးဟု သတ်မှတ်ကြသည်»။
अजुन उवाच
Educational Q&A
That Vedic duties grounded in authoritative tradition (āmnāya) and empowered by mantras are reliable means to attain desired results—both worldly accomplishment (iha-siddhi) and heavenly merit—especially through the sacrificial responsibilities of the householder stage.
Arjuna speaks in the Śānti Parva context, presenting a view that emphasizes the certainty and efficacy of Vedic ritual action: sacrifices are structured by cosmic time (months, fortnights, seasons, sun, moon, stars), and the gṛhastha-āśrama is upheld as the principal arena where such karma is performed and bears fruit.