Shloka 41
उपायधर्म-सेनायोगः
Upāya-dharma and Senāyoga: Expedient Ethics & Army Deployment
ते वयं स्वर्गमिच्छन्त: संग्रामे त्यक्तजीविता: । जयन्तो वध्यमाना वा प्राप्रुयाम च सद्गतिम्
te vayaṁ svargam icchantaḥ saṅgrāme tyaktajīvitāḥ | jayanto vadhyamānā vā prāpnuyāma ca sadgatiṁ ||
ဘိဿမက မိန့်ကြားသည်– ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံကို လိုလားသူ ငါတို့သည် စစ်ပွဲ၌ အသက်ကို မက်မောခြင်းကို စွန့်၍ တိုက်ခိုက်ကြစို့။ အောင်မြင်သော်လည်းကောင်း၊ တိုက်ခိုက်ရင်း သတ်ဖြတ်ခံရသော်လည်းကောင်း၊ ငါတို့သည် မြတ်သော ဂတိသို့ ရောက်ကြမည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches disciplined detachment and steadfastness in righteous duty: one should act without clinging to personal survival, accepting either victory or death, trusting that sincere, duty-bound effort leads to a noble end (sadgati).
Bhishma frames the warrior’s resolve: entering battle with the aim of honor and heaven, abandoning fear of death, and accepting the two outcomes—victory or being slain—as both compatible with attaining a worthy destiny.