Shloka 20
ऋषिसमागमः — युधिष्ठिरस्य शोकवर्णनम्
Sage Assembly and Yudhiṣṭhira’s Articulation of Grief
आश्रयो धार्तराष्ट्राणां मानी तीक्षणपराक्रम: । अमर्षी नित्यसंरम्भी क्षेप्तास्माकं रणे रणे
yudhiṣṭhira uvāca | āśrayo dhārtarāṣṭrāṇāṁ mānī tīkṣṇaparākramaḥ | amarṣī nityasaṁrambhī kṣeptāsmākaṁ raṇe raṇe |
ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်– «သူသည် ဓෘတရာෂ္ဌရ၏ သားတို့၏ အဓိက အားကိုးရာဖြစ်သည်—မာနကြီး၍ စွမ်းအားပြင်းထန်ကာ မထီမဲ့မြင်မှုကို မခံနိုင်သူ၊ အမြဲတမ်း ဒေါသလွယ်သူ။ စစ်ပြီးစစ်တိုင်း၌ ငါတို့ကို လက်နက်ပစ်၍လည်းကောင်း၊ စကားဖြတ်တောက်၍လည်းကောင်း တိုက်ခိုက်လာသည်။ လောက၌ မယှဉ်နိုင်သူ၊ စစ်ခင်း၌ ခြင်္သေ့ကဲ့သို့သော ထိုစစ်သူရဲကို ငါတို့၏ အစ်ကိုကြီးဟု ဆိုကြသည်—ကုန္တီ၏ လျှို့ဝှက်မွေးသား ကာဏ္ဏ ဟူ၍»။
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unchecked pride and perpetual anger can make a person formidable yet ethically dangerous; it also frames Karṇa’s power within a tragic moral context—his loyalty to the Kauravas and hostility toward his own brothers complicate simple judgments of virtue and vice.
Yudhiṣṭhira is describing Karṇa as the chief pillar of the Kauravas—proud, fierce, and constantly aggressive toward the Pāṇḍavas in every conflict—while acknowledging the painful report that Karṇa is actually their elder brother, Kuntī’s son born in secrecy.