Shloka 35
Nakula’s Engagement with Citra-sena and Karṇa’s Sons; Śalya Re-stabilizes the Kaurava Host
व्याक्रोशन् बान्धवानन्ये तत्र तत्र परंतप । कोशद्िर्दयितैरन्ये भयाता न निवर्तिरे
sañjaya uvāca |
vyākrośan bāndhavān anye tatra tatra paraṃtapa |
krośadbhir dayitair anye bhayārtā na nivartire prajānātha paraṃtapa ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «အို ရန်သူတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေသူ၊ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုအတွင်း၌ လူအချို့သည် ဒီနေရာဟိုနေရာ၌ မိမိတို့၏ ဆွေမျိုးကို ခေါ်အော်ကြ၏။ အခြားသူတို့သည် ချစ်သူတို့က ပြန်ခေါ်သော်လည်း နောက်မလှည့်ကြ—ကြောက်ရွံ့မှုက လွှမ်းမိုးနေ၏။ အို လူတို့၏ အရှင်၊ အို ရန်သူတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေသူ!»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and psychological reality of war: even among duty-bound warriors, fear and attachment surface—people call for kin, and others, panic-stricken, fail to respond even to loved ones. It underscores the human cost that accompanies kṣatriya duty and the moral gravity of battle.
Sañjaya describes the battlefield confusion: some soldiers cry out for their relatives in different places, while others—though shouted to by dear ones—do not turn back, being overwhelmed by fear amid the fierce fighting.