Shloka 25
Nakula’s Engagement with Citra-sena and Karṇa’s Sons; Śalya Re-stabilizes the Kaurava Host
मातड्ढाश्चाप्यदृश्यन्त शरतोमरपीडिता: । पतन्तस्तत्र तत्रैव छिन्ना भ्रसदृशा रणे,रणभूमिमें बाणों और तोमरोंकी मारसे पीड़ित हो जहाँ-तहाँ गिरते हुए मतवाले हाथी भी कटे हुए बादलोंके समान दिखायी देते थे
mattaḍḍhāś cāpy adṛśyanta śaratomarapīḍitāḥ | patantas tatra tatraiva chinnā bhrasadṛśā raṇe ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– မြားမိုးနှင့် တိုမရ လှံများ၏ ထိုးနှက်မှုကြောင့် ဒဏ်ရာရနေသော မူးယစ်ရူးသွပ် ဆင်များပင် စစ်မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒီနေရာဟိုနေရာ လဲကျနေကြသည်ကို မြင်ရသည်—ဖြတ်တောက်ကာ ပြန့်ကျဲသွားပြီး ကွဲပြားသွားသော မိုးတိမ်အစုများကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် စစ်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး မရွေးမချယ်သော အင်အားကို ထင်ဟပ်စေသည်; အင်အားအကြီးဆုံး သတ္တဝါများပင် လက်နက်တိုက်ခိုက်မှုအလယ်၌ အပျက်အစီးအဖြစ်သို့ ကျဆင်းသွားရသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the devastating reality of war: power and size offer no immunity from suffering. Ethically, it functions as a stark reminder of the cost of adharma-driven conflict and the fragility of embodied life amid violence.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra the battlefield scene where maddened war-elephants, struck by arrows and tomara-spears, fall in many places, severed and scattered, their broken forms compared to torn clouds.