Shloka 23
Nakula’s Engagement with Citra-sena and Karṇa’s Sons; Śalya Re-stabilizes the Kaurava Host
कबन्धशतसंकीर्ण छत्रचामरसंकुलम् । सेनावनं तच्छुशुभे वन॑ पुष्पाचितं यथा
kabandhaśatasaṅkīrṇaṃ chatracāmarasaṅkulam | senāvanaṃ tac chuśubhe vanaṃ puṣpācitaṃ yathā ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ခေါင်းမဲ့ ကိုယ်ထည်များ ရာချီဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ထီးများနှင့် ယက်အမြီးပန်ကာများ (ချာမရ) ဖြင့် စည်ကားနေသော စစ်တပ်-တောအုပ်သည် ထူးဆန်းစွာ လှပထင်ရပြီး ပန်းများဖြန့်ကျဲထားသော တောအုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေ하였다။ ဤကဗျာသည် စစ်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင် အပြန်အလှန် အဓိပ္ပါယ်ကို ထင်ဟပ်စေသည်– သတ်ဖြတ်မှုအလယ်၌ပင် မင်းရဲ့ အဆင်အယင်နှင့် အခမ်းအနားပစ္စည်းများက စစ်မြေပြင်ကို လှပသကဲ့သို့ ထင်မြင်စေကာ အောက်ခံရှိ သီလပိုင်းဆိုင်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကို ဖုံးကွယ်နိုင်သည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral paradox of war: outward splendor (royal umbrellas and ceremonial fans) can aesthetically ‘beautify’ a scene that is ethically horrific, reminding the listener not to confuse appearance with righteousness.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra the appearance of the battlefield: it is littered with numerous headless bodies, yet crowded with royal insignia like parasols and cāmaras, making the army’s field look like a flower-strewn forest.