Shloka 266
दिष्टया न विमतिं कांचिद् भजित्वा तु पराजित: । /हर्षकी बात है कि मैं युद्धमें पीठ दिखाकर भागा नहीं। निम्नश्रेणीके मनुष्यकी भाँति हार मानकर वैरसे कभी पीछे नहीं हटा तथा कभी किसी दुर्विचारका आश्रय लेकर पराजित नहीं हुआ--यह भी मेरे लिये गौरवकी ही बात है
diṣṭyā na vimatiṁ kāñcid bhajitvā tu parājitaḥ |
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «ကောင်းချီးတစ်ရပ်ကတော့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော်လည်း ငါသည် မှားယွင်းသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်စုံတစ်ရာကို မမှီခိုခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အရှုံးအနာဂတ်တွင်ပင် ငါသည် နိမ့်ကျသော အလျှော့ပေးအရှုံးခံမှုကို မယူခဲ့၊ အရှက်ရဖွယ် ကောက်ကျစ်သော အတွေးအခေါ်ကိုလည်း မခိုလှုံခဲ့—ဤအရာသည်လည်း ဂုဏ်သိက္ခာတစ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse praises moral steadiness under failure: even when defeated, one should not adopt ignoble surrender or wrong counsel (vimati). Honor lies in refusing unethical or self-degrading responses to loss.
Sañjaya reflects on a situation of defeat and emphasizes that, despite being overcome, he did not turn to misguided thinking or dishonorable conduct—framing this restraint as a fortunate and praiseworthy outcome.