Shloka 19
मूर्थ्नि स्थितममित्राणां जीवतामेव संजय । दत्ता दाया यथाशक्ति मित्राणां च प्रियं कृतम्
mūrdhni sthitam amitrāṇāṃ jīvatām eva saṃjaya | dattā dāyā yathāśakti mitrāṇāṃ ca priyaṃ kṛtam ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «သဉ္ဇယရေ၊ ရန်သူတို့ အသက်ရှင်နေစဉ်ပင် ငါသည် သူတို့အပေါ် အာဏာဖြင့် ထိန်းမိုးရပ်တည်ခဲ့သည်။ ငါသည် မိမိတတ်နိုင်သမျှ အစိတ်အပိုင်းများနှင့် လက်ဆောင်များကို ခွဲဝေပေးခဲ့ပြီး မိတ်ဆွေတို့ကိုလည်း နှစ်သက်စေသော အရာများကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse juxtaposes worldly dominance over foes with social-ethical duties: even amid conflict, one should distribute resources fairly within one’s means and maintain loyalty by doing what benefits friends and allies.
In Sañjaya’s narration, a speaker reflects on having held a position of superiority over enemies while they yet lived, and on having allotted portions/gifts as far as possible, while also acting to please and support friends—summarizing conduct in power during wartime.