Shloka 20
गदायुद्ध-समारम्भः
Commencement of the Mace-Duel Proceedings
नृत्ये गीते च कुशलो देवब्राह्मणपूजित: । प्रकर्ता कलहानां च नित्यं च कलहप्रिय:,वे नृत्य-गीतमें कुशल, देवताओं तथा ब्राह्मणोंसे सम्मानित, कलह करानेवाले तथा सदैव कलहके प्रेमी हैं
nṛtye gīte ca kuśalo devabrāhmaṇapūjitaḥ | prakartā kalahānāṃ ca nityaṃ ca kalahapriyaḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– သူသည် အကနှင့် သီချင်းတွင် ကျွမ်းကျင်၍ နတ်တို့နှင့် ဗြာဟ္မဏတို့ကလည်း ဂုဏ်ပြုကြသည်။ သို့သော် သူသည် အငြင်းပွားမှုကို လှုံ့ဆော်သူဖြစ်ပြီး အမြဲတမ်း ပဋိပက္ခကို နှစ်သက်သူလည်း ဖြစ်၏။ ဤကဗျာသည် သင်ခန်းစာတစ်ရပ်ကို ထင်ဟပ်စေသည်– သန့်ရှင်းသည့် အနုပညာကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ဘာသာရေး/လူမှုဂုဏ်သိက္ခာတို့သည် ပဋိပက္ခရှာဖွေသည့် စိတ်သဘောနှင့်တောင် အတူတကွ ရှိနေနိုင်သည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical warning: cultural refinement, talent, and even religious/social honor do not automatically imply good character. A person may be celebrated for skills and patronage yet still be morally flawed if they habitually foment conflict.
Vaiśampāyana is describing a person’s traits in a mixed appraisal—praising proficiency in performing arts and noting that he is honored by devas and brāhmaṇas, while simultaneously condemning his tendency to instigate and relish quarrels—thereby framing a character assessment relevant to the tensions of the war context.