Shloka 23
Kurukṣetra–Samantapañcaka Māhātmya: King Kuru’s Ploughing and Indra’s Boon (प्रजापतेरुत्तरवेदिः समन्तपञ्चकं)
एवमुक्त्वा ततः साध्वी देहं त्यक्त्वा दिवं गता । ऋषिरप्यभवद् दीनस्तस्या रूप॑ विचिन्तयन्,ऐसा कहकर वह साध्वी तपस्विनी देह त्यागकर स्वर्गलोकमें चली गयी और मुनि उसके दिव्यरूपका चिन्तन करते हुए बहुत दुःखी हो गये
evam uktvā tataḥ sādhvī dehaṃ tyaktvā divaṃ gatā | ṛṣir apy abhavad dīnas tasyā rūpaṃ vicintayan |
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သီလသမာဓိပြည့်ဝသော တပသ္ဝီမိန်းမသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်၍ ကောင်းကင်သို့ (သုဂတိသို့) တက်သွားလေသည်။ ရှင်ရသီလည်း သူမ၏ တောက်ပသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို အမြဲတမ်း စဉ်းစားနေသဖြင့် စိတ်ညှိုးနွမ်းကာ ဝမ်းနည်းကြေကွဲသွားသည်—ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်ရေးအောင်မြင်မှုကို မြင်သာစွာ တွေ့ရသော်လည်း ချစ်ခင်တွယ်တာမှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုတို့ မပျောက်သေးနိုင်ကြောင်း ပြသသည်။
वैशम्पायन उवाच