Shloka 46
Vṛddha-kanyā-carita and Balarāma’s Kurukṣetra Inquiry (वृद्धकन्या-चरितम् / कुरुक्षेत्रफल-प्रश्नः)
सारस्वतं मुनिश्रेष्ठमिदमूचु: समागता: । अस्मानध्यापयस्वेति तानुवाच ततो मुनि:
sārasvataṃ muniśreṣṭham idam ūcuḥ samāgatāḥ | asmān adhyāpayasveti tān uvāca tato muniḥ ||
စုဝေးလာကြသူတို့သည် မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော စာရသ္ဝတ မုနိထံသို့ «ကျွန်ုပ်တို့ကို သင်ကြားပေးပါ» ဟု တောင်းပန်လျက် ပြောကြ၏။ ထို့နောက် မုနိသည် သူတို့အား ပြန်လည်မိန့်ကြား၏—ဤသည်မှာ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် နှိမ့်ချမှုဖြင့် ပညာကို ချဉ်းကပ်တောင်းယူရာ၊ ဆရာ၏ သဘောတူညီမှုနှင့် လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ပညာကို ပေးအပ်ရာ ဖြစ်သည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Learning is approached through respectful petition and readiness to be instructed; the verse highlights the ethical posture of students—humility and earnest seeking—and the responsibility of the sage to respond with guidance.
A group of people gathers and requests the sage Sārasvata to teach them. After their request—“Teach us”—the sage begins to speak, marking the transition into an instructional or explanatory passage.