Shloka 38
दिग्भ्यस्तान् प्रद्रुतान् दृष्टवा मुनि: सारस्वतस्तदा
digbhyas tān pradrutān dṛṣṭvā muniḥ sārasvatas tadā
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြော၏—ထိုအခါ လူတို့သည် အရပ်ရပ်သို့ ပြေးလွှားထွက်ပြေးနေကြသည်ကို မြင်သော်၊ သာရသွတ မုနိသည် ထိုခဏ၌ ထိုပြိုကွဲပျက်စီးသည့် အခြေအနေကို သတိပြုမိ၏—စစ်တွင် ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် မှန်ကန်သော စည်းကမ်းတရား ပျက်ယွင်းသွားလျှင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုက လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့တောင် ပျံ့နှံ့ကွဲပြားစေနိုင်ကြောင်းကို ပြသသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a moral-psychological truth of warfare: when discipline and dharma-based resolve break, fear spreads and people scatter in every direction. It implicitly contrasts steadiness and duty with panic-driven flight.
The narrator reports that the sage Sārasvata observes people/warriors fleeing on all sides, indicating a moment of battlefield disorder or rout that sets up the next action or counsel in the episode.