Shloka 583
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
स स्नात्वा प्राप्स्यते लोकान् देहन्यासात् सुदुर्लभान् | “जो इस तीर्थमें एकाग्रचित्त होकर एक रात निवास करेगा
sa snātvā prāpsyate lokān dehanyāsāt sudurlabhān |
ဝိုင်ရှမ္ပာယန မိန့်တော်မူသည်— «ဤသန့်ရှင်းသော တီရ္ထ (tīrtha) တွင် စိတ်ကို တစ်ချက်တည်း စူးစိုက်၍ တစ်ညနေထိုင်သူသည် ဤနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက်၊ ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်သည့်အခါ (သေဆုံးချိန်) တွင် အခြားသူတို့အတွက် အလွန်ရခက်ခဲသော ကုသိုလ်လောကများကို ရောက်ရှိလိမ့်မည်»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A brief, disciplined observance at a tīrtha—especially an overnight stay with concentrated mind and a purifying bath—is presented as a powerful dharmic act whose fruit extends beyond this life, granting access to rare meritorious realms after death.
In Vaiśaṃpāyana’s narration of the tīrtha-mahātmya within Śalya Parva, the sanctity and rewards of a particular pilgrimage site are being described, promising exceptional posthumous attainments to one who performs the prescribed stay and bath with focused intent.