Shloka 50
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
साब्रवीत् पृथुताम्राक्षी देवं सप्तर्षिसंसदि । भगवान् यदि मे प्रीतस्तीर्थ स्पादिदमद्भुतम्
sābravīt pṛthutāmrākṣī devaṃ saptarṣi-saṃsadi | bhagavān yadi me prītas tīrtha-spād idam adbhutam ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– ထို့နောက် မျက်လုံးကျယ်၍ ကြေးနီနီရောင်မျက်ဝန်းရှိသော မိန်းမသည် ခုနစ်ဋ္ဌာနရ္ဓိ (သပ္တဋ္ဌာနရ္ဓိ) မုနိတို့၏ စည်းဝေးခန်းမတွင် ဘုရားသခင်အား လျှောက်တင်၍– «အရှင်မြတ်ဘုရား၊ အကျွန်မအပေါ် စိတ်တော်ကြည်နူးပါက သင်၏ထိတွေ့ခြင်းကြောင့် ဤနေရာ၌ အံ့ဖွယ် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ကူးကန်/ဘုရားဖူးရာ) ပေါ်ထွန်းပါစေ» ဟု ဆို하였다။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic idea that sincere devotion and divine favor can sanctify a place for the welfare of many; a tīrtha is not merely geography but a moral-spiritual ‘crossing’ established through grace and righteous intention.
A woman described as pṛthutāmrākṣī speaks before the Seven Ṛṣis’ assembly, addressing a god and requesting a boon: if he is pleased with her, a marvelous tīrtha should manifest there through his touch or presence.