Shloka 16
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
पज्च चैतानि सुभगे बदराणि शुभव्रते । पचेत्युक्त्वा तु भगवाञज्जगाम बलसूदन:
pañca caitāni subhage badarāṇi śubhavrate | pacety uktvā tu bhagavān jagāma balasūdanaḥ ||
ဝိုင်သမ္ပာယန မိန့်တော်မူသည်— «ကံကောင်းသောသူမ၊ သီလဝတ္ထုမြတ်သောသူမ—ဤနေရာတွင် ဇီးသီး (ဘဒရ) သီးငါးလုံးရှိ၏။ ချက်ပြုတ်လော့»။ ထိုသို့ မိန့်ပြီးနောက် ဘလကို သတ်သော ဘုရားသခင် (အိန္ဒြာ) သည် ထွက်ခွာသွား၏။ အာရှရမ်မှ မဝေးသော အထူးမြတ်သည့် တီရ္ထသို့ သွားကာ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးပြီး မန္တန်ရွတ်ဆိုခြင်းနှင့် သမาธိကို စတင်လေ၏—အကြီးမားသော အဖြစ်အပျက်များကြားတွင်ပင် ထိန်းသိမ်းမှုနှင့် ရိုသေမှုကို မပျက်စေဘဲ။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even powerful beings are shown observing discipline: simple food, respectful address, bathing at a tīrtha, and japa. The verse highlights restraint, purity, and the ethical value of maintaining sacred observances alongside worldly duties.
The narrator reports that Indra instructs a virtuous woman to cook five badara fruits. After giving this small domestic instruction, he goes a short distance from the hermitage to a sacred place, bathes, and begins japa/meditative recitation.