Shloka 5
Sarasvatī-Śāpavimokṣa, Rākṣasa-Mokṣa, and Aruṇā-Tīrtha
Indra–Namuci Expiation
यत्र स्थाणुर्महाराज तप्तवान् परमं तप: । तत्रास्य कर्म तद् घोरं प्रवदन्ति मनीषिण:,महाराज! जहाँ भगवान् स्थाणुने बड़ी भारी तपस्या की थी, वहाँ मनीषी पुरुष उनके घोर तपका वर्णन करते हैं
yatra sthāṇur mahārāja taptavān paramaṃ tapaḥ | tatrāsya karma tad ghoraṃ pravadanti manīṣiṇaḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်။ «မဟာဘုရင်ကြီး၊ ထိုနေရာတည်းမှာပင် သခင် သ္ထာဏုက အမြင့်ဆုံးသော တပဿကို ကျင့်သုံးခဲ့ရာ၊ ပညာရှိတို့သည် သူနှင့် ဆက်နွယ်သော ကြောက်မက်ဖွယ် အမှုကို ပြောကြားလေ့ရှိကြသည်—တပဿ၏ ကြောက်ရွံ့ဖွယ် အာဏာနှင့် အကျိုးဆက်ကို မှတ်မိလျက်»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral and spiritual weight of tapas: supreme austerity generates formidable power, and the tradition remembers not only the ascetic achievement but also the grave, fearsome consequences of the deeds connected with it.
Vaiśampāyana points out a specific sacred location and notes that sages describe how Sthāṇu (Śiva) practiced intense austerity there, along with a ‘ghora karma’—a dreadful associated act or episode—thus framing the place as charged with divine ascetic history.