Shloka 29
Vasiṣṭhāpavāha: Sarasvatī’s Diversion and Viśvāmitra’s Curse (वसिष्ठापवाहः)
राजन्! फिर महामनस्वी धर्मात्मा धृतराष्ट्र भी स्वस्थचित्त हो अपने समृद्धिशाली नगरको ही लौट आये ।। तत्र तीर्थे महाराज बृहस्पतिरुदारधी: । असुराणामभावाय भवाय च दिवौकसाम्,महाराज! उसी तीर्थमें उदारबुद्धि बृहस्पतिजीने असुरोंके विनाश और देवताओंकी उन्नतिके लिये मांसोंद्वारा आभिचारिक यज्ञका अनुष्ठान किया था। इससे वे असुर क्षीण हो गये और युद्धमें विजयसे सुशोभित होनेवाले देवताओंने उन्हें मार भगाया
rājan! punaḥ mahāmanasvī dharmātmā dhṛtarāṣṭro hi svasthacitto 'sau samṛddhiśālinaṃ nagaram eva pratyāgacchat. tatra tīrthe mahārāja bṛhaspatir udāradhīḥ asurāṇām abhāvāya bhavāya ca divaukasām māṃsair ābhicārika-yajñasya anuṣṭhānaṃ cakāra. tataḥ te 'surāḥ kṣīṇā babhūvuḥ, yuddhe ca vijayaśobhitā devāḥ tān hatvā prādrāvayan.
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– “အို မင်းကြီး၊ မဟာစိတ်ရှိ၍ သဒ္ဓမ္မရှိသော ဓృతရာஷ္ဌရသည် စိတ်တည်ငြိမ်လာကာ မိမိ၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော မြို့တော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိ하였다။ ထိုသန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌၊ အို မဟာမင်းကြီး၊ ဉာဏ်ရည်မြင့်သော ဗြဟ္စပတိသည် အဆုရာတို့ကို ပျက်စီးစေရန်နှင့် ဒေဝတို့ကို တိုးတက်စေရန် အသားဖြင့် အာဘိချာရိက ယဇ္ဉ (ābhicārika) ကို ကျင့်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုအကျိုးကြောင့် အဆုရာတို့ အားနည်းသွားပြီး စစ်ပွဲအောင်မြင်မှုဖြင့် တောက်ပသော ဒေဝတို့က သူတို့ကို ချေမှုန်း၍ မောင်းထုတ်ခဲ့သည်။
वैशम्पायन उवाच