Shloka 296
Kapālamocana-tīrtha (Auśanasa) and Balarāma’s Sarasvatī Pilgrimage
समाहूता ययौ तत्र पुण्ये हैमवते गिरौ । ब्रह्माजीने एक बार फिर पुण्यमय हिमालयपर्वतपर यज्ञ किया था। उस समय उनके आवाहन करनेपर भगवती सरस्वतीने विमलोदका नामसे प्रसिद्ध होकर वहाँ पदार्पण किया था
samāhūtā yayau tatra puṇye haimavate girau |
ဝိုင်ရှမ္ပာယန မိန့်ကြားသည်– ဖိတ်ခေါ်အာဝါဟန ခံရသောအခါ သူမသည် သန့်ရှင်းသော ဟိမဝတ်တောင်သို့ သွားရောက်ခဲ့၏။ တစ်ခါက ဗြဟ္မာသည် ပုဏ္ဏမြတ်သော ဟိမालयတောင်ပေါ်၌ ယဇ్ఞပြုခဲ့သည်။ ထိုအခါ ဗြဟ္မာ၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကြောင့် ဘဂဝတီ စရஸဝတီသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာပြီး «ဝိမလောဒကာ» ဟူသော အမည်ဖြင့် ထင်ရှားလာ၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Sacred acts performed with proper invocation and reverence are portrayed as drawing divine presence; the epithet Vimalodakā underscores the ethical-religious ideal of inner and outer purification through contact with the sacred.
The narrator states that, upon being summoned, the goddess (understood as Sarasvatī) goes to the holy Himalayan mountain; the surrounding context explains that during Brahmā’s sacrifice there, she appeared and became celebrated as Vimalodakā.