Shloka 113
Kapālamocana-tīrtha (Auśanasa) and Balarāma’s Sarasvatī Pilgrimage
न दृश्यते सरिच्छेष्ठा यस्मादिह सरस्वती । राजन्! इस प्रकार जब पितामह ब्रह्मा पुष्करमें रहकर यज्ञ कर रहे थे
na dṛśyate saricchreṣṭhā yasmād iha sarasvatī | rājan, itthaṁ yadā pitāmahaḥ brahmā puṣkare sthitvā yajñaṁ karoti sma, tadā ṛṣayas tam ūcuḥ—“bhagavan, ayaṁ te yajño ’dya mahad-guṇa-sampanno na bhavati; yata iha saritāṁ śreṣṭhā sarasvatī na dṛśyate.”
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်— အို မင်းကြီး၊ ဤသို့ဖြစ်၏။ ပိတামဟ ဘြဟ္မာသည် ပုရှ္ကရ၌ နေထိုင်ကာ ယဇ္ဈကို ဆောင်ရွက်နေစဉ် ရှင်ရသီတို့က သူ့အား— «အရှင်ဘုရား၊ သင်၏ ယဇ္ဈသည် မဟာဂုဏ်အပြည့် မရသေးပါ။ အကြောင်းမှာ မြစ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဆရஸဝတီကို ဤနေရာ၌ မမြင်ရသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်» ဟု လျှောက်ကြ၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Ritual action (yajña) is considered fully efficacious only when essential sacred conditions are present; the sages emphasize completeness and auspicious propriety, here symbolized by the presence of Sarasvatī, the foremost river and a marker of sanctity.
During Brahmā’s sacrifice at Puṣkara, the sages observe that Sarasvatī is absent and therefore tell Brahmā that the rite has not yet attained its full excellence; the narration is framed by Vaiśampāyana addressing King Janamejaya.