Shloka 15
Saptasārasvata-tīrtha-prasaṅgaḥ | The Saptasārasvata Pilgrimage Account and the Maṅkaṇaka Narrative
कालज्ञानगतिश्ैव ज्योतिषां च व्यतिक्रम: । उत्पाता दारुणाश्वैव शुभाश्न जनमेजय
kālajñānagatiś caiva jyotiṣāṃ ca vyatikramaḥ | utpātā dāruṇāś caiva śubhāś ca janamejaya ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– «အို ဇနမေဇယ၊ အဲဒီနေရာမှာ (စရஸဝတီမြစ်၏ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌) တပဿာဖြင့် အတွင်းစိတ်သန့်စင်လာသော မဟာရ္ဓိရှိ အိုမင်းသော ဂർဂ ရှင်သည် ဤအရာအားလုံးကို သိမြင်လာ하였다– ကာလ (အချိန်) ၏ ဗဟုသုတနှင့် ၎င်း၏ လှုပ်ရှားသွားလာမှု၊ ကြယ်ဂြိုဟ်တို့၏ မမှန်ကန်သည့် လှုပ်ရှားပြောင်းလဲမှု၊ ကြောက်မက်ဖွယ် အပမင်္ဂလ နိမိတ်များနှင့် မင်္ဂလာနိမိတ်များ။ ထိုသန့်ရှင်းရာနေရာကို သူ၏နာမဖြင့် “ဂർဂသရောတ” ဟု ခေါ်ကြသည်»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Austerity and inner purity are presented as foundations for higher discernment: the sage Garga, purified by tapas, gains insight into Kāla (Time) and the reading of auspicious and inauspicious signs, implying that moral-spiritual discipline supports clear perception of cosmic order.
In the tīrtha-context on the Sarasvatī, the narrator explains that the aged sage Garga acquired knowledge of Time’s course, astral irregularities, and omens at that sacred place; the site becomes known as Gargasrota, linking sacred geography with remembered sage-activity and foreshadowing events through portents.