Shloka 73
गदायुद्धप्रतिज्ञा — The Vow and Terms of the Mace Duel
उत्तिषवीत्तिष्ठ युध्यस्व युद्धे श्रेयो भविष्यति । याद है न
uttiṣṭha vīra tiṣṭha yudhyasva yuddhe śreyo bhaviṣyati |
ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်— «ထလော့၊ ရဲဘော်—ရပ်လော့၊ တိုက်လော့။ စစ်မြေပြင်၌သာ သင့်အတွက် ကောင်းမြတ်လိမ့်မည်။ သင်သည် ငါတို့ကို မီးရှို့သတ်ရန် အထူးကြိုးပမ်းခဲ့သည်ကို မမေ့သေးလော။ ဘီမကို အဆိပ်မြွေများဖြင့် ကိုက်ခိုင်းခဲ့ပြီး၊ အဆိပ်ကျွေးကာ ရေထဲသို့ ပစ်ချခဲ့သည်။ ငါတို့၏ နိုင်ငံကို လုယူ၍ သင်၏ လှည့်ကွက်ကွန်ယက်ထဲသို့ ငါတို့ကို ဆွဲသွင်းခဲ့သည်။ ဒရൗပဒီကို ကြမ်းတမ်းသော စကားများဖြင့် စော်ကားကာ ဆံပင်ဖြင့် ဆွဲလှန်ခဲ့သည်။ အပြစ်သားရေ! ဤအကြောင်းများကြောင့် သင့်အသက်သည် ပျက်စီးသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီးသား။ ထလော့၊ ထလော့—တိုက်လော့; ထိုနည်းတစ်ခုတည်းက သင့်အကျိုးကောင်းကို ဆောင်ကြဉ်းလိမ့်မည်»။
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Even amid war, the text frames action through dharma: a wrongdoer must face consequences, and for a kṣatriya the honorable course is to stand and fight rather than evade responsibility. The speech links past adharma (deceit, attempted murder, humiliation of Draupadī) to inevitable retribution, urging a final, duty-bound confrontation.
On the battlefield in Śalya Parva, Yudhiṣṭhira addresses his enemy (implicitly Duryodhana), recounting earlier crimes against the Pāṇḍavas—attempted burning, poisoning Bhīma, usurping the kingdom, and insulting Draupadī—and challenges him to rise and fight, declaring that battle is now his only ‘better’ path.