Shloka 49
तेषामाशु प्रयातानां रथानां तत्र वेगिनाम् | बभूव तुमुल: शब्दो दिविस्पूक् पृथिवीपते,पृथ्वीनाथ! वहाँ शीघ्रतापूर्वक यात्रा करनेवाले उनके वेगशाली रथोंका घोर घर्घर शब्द आकाशकमें व्याप्त हो गया
teṣām āśu prayātānāṁ rathānāṁ tatra veginām | babhūva tumulaḥ śabdo divi spṛk pṛthivīpate ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်—အရှိန်ပြင်းသော ရထားများသည် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြသော် ထိုနေရာ၌ ကြောက်မက်ဖွယ် တုန်လှုပ်သံကြီး ပေါ်ထွန်းလာ၍၊ အို မင်းကြီး၊ ကောင်းကင်တစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how collective action in war rapidly becomes overpowering—symbolized by the sky-filling roar of chariots—suggesting that once conflict accelerates, it can eclipse calm judgment and restraint.
Sañjaya reports to the king that the warriors’ swift chariots have surged forward, producing a deafening, tumultuous sound that seems to reach the sky, signaling the intensification of the battle’s movement and urgency.